تنها براى كسانى است كه خواهان لذت از خوردن اين محرمات نباشند . و از مقدار لازم كه براى نجات از مرگ ضرورى است تجاوز نكند . ( . " بغى " در اينجا طلب كردن لذت است و " عاد " به‌معناى متجاوز از حد ضرورت مىباشد . ) 3 - سنت الف : « عن السكونى عن ابى عبد اللّه عليه السّلام : قال : قال : لا يقطع السّارق فى سنت يعنى عام مجاعه » « 1 » مفهوم روايت اين است كه دست سارق در سال قحطى قطع نمىشود « 2 » . ب : « و عن سماعه عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال اذا حلف الرجل تقية لم يضره اذا هو اكره و اضطر اليه . و قال ليس شئ مما حرم اللّه الا و قد احله لمن اضطر اليه » « 3 » ج : « عن محمد بن احمد بن يحيى فى نوادر الحكم قال : قال : الصادق عليه السّلام من اضطر الى الميته و الدم و لحم الخنزير فلم ياكل شياء من ذلك حتى يموت فهو كافر » « 4 » نويسندگان : قدر متيقن دلالت روايت در جايى كه فعل اضطرارى باعث حفظ نفس از مرگ مىشود واجب است . 4 - فتاواى فقها در نهايه شيخ طوسى ( ره ) آمده « لا يجوز ان ياكل المية ، الا اذا خاف تلف النفس فاذا خاف ذالك ، اكل منها ما امسك رمقه و لا يتملا منه » « 5 » و بيان شيخ طبرسى در تفسير آيه 119 سوره انعام مىنويسد : « فعندنا لا يجوز ان يتناول الا ما يمسك به الرمق » « 6 » و شيخ انصارى ( ره ) در باب جاهايى كه دروغ جايز مىباشد مىفرمايد : « فاعلم انه يسوغ الكذب لوجهين : احدهما - الضروره اليه . . . و قوله عليه السّلام ما من شى الا احله اللّه لمن اضطر اليه و قد اشتهر ان الضرورات تبيح المحظورات و اخبار فى

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 18 ، ص 520 . ( 2 ) . نويسندگان : به نظر مىرسد به علت اينكه سارق در سال قحطى مضطر شده و سرقت نموده حد از او بر طرف مىشود . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 16 ، ص 137 . ( 4 ) . وسائل الشيعه ، ج 16 ، ص 389 . ( 5 ) . شيخ طوسى ، النهايته ، ص 586 . ( 6 ) . مجمع البيان ، ج 3 ، ص 552 .